Anasayfa Biyografi Hayatı Fotoğraf Galerisi Madalyalar ve Özel Eşyalar Kemal Kayacan Hakkındaki Yazılar
Kemal Kayacan Hakkındaki Yazılar

ORHAN KARABULUT
Oramiral ( E )

GÜZEL BİR BAHRİYELİ

1948 Yılı İlkbaharında Heybeliada Deniz Harp Okulundayız. Ders arasındaki teneffüslerde genelde dışarı çıkmayıp, sınıfta oturuyoruz.

Bir öğleden sonra gene denizi seyrediyoruz, bir motorun okulun rıhtımına yanaştığını gördük. Motordan bir bahriye zabiti çıktı ve biz onu uzaktan bir Teğmen veya Üsteğmen zannettik. Yakınlaştıkça belirginleşti, kollarındaki sırmalardan anladık ki bir Kurmay Binbaşı idi. Düğmeleri, sırmaları pırıl pırıl çok değişik bir subaydı. Hepimiz hayranlıkla seyrettik, gıpta ettik. İnşallah biz de böyle oluruz diye içimizden geçirdik.

Bilahare soruşturduk. "Kurmay Binbaşı Kemal KAYACAN" dediler.

"A" sınıfı bir geminin Komutanı idi ve Harp Okulu Komutanı Amirale nezaket ziyareti için gelmişti.

DONANMADA

1972 yılında Oramiral KAYACAN Donanma Komutanı idi. Bende bağlısı Muhrip Komodorlarından birisi idim.

"Temmuz ayında şimdi birkaç gemi ile Karadeniz'e gidelim, hem eğitim yaparız hem de birkaç liman ziyareti yaparız" dedi.

Deniz onun ençok sevdiği yerdi. Orada bulunduğu zaman bütün sıkıntıları gider, rahatlar, büyük zevk alırdı.

Hareket edeceğimiz akşam Donanma Harekat Başkanı Kurmay Albay Orhan SERİM ile birlikte yemek yiyelim bilahare hareket ederiz dedi.

Hanımefendileri ile birlikte yemek yedik. Onun olduğu yerde bizim para vermemiz mümkün değildi. Garsona 100 lira verdi, biraz sonra garson üstünü getirdi. Ne getirdiğine bakmadan üstü kalsın dedi.100 lira büyük para idi. Orhan Albay ile beraber hesap pusulasına baktık 20 lira civarı idi. 40 lirasını bıraktık, 60 lirasını alarak gemide kendisine verdik. İkimize de çok kızdı. Allah Allah siz benim para harcamama ne karışıyorsunuz diye bizi azarladı. Ufak ama güzel bir seyir oldu ve neşe içinde Gölcük'e avdet ettik.

Oramiral rütbesindeki bir Donanma Komutanı'nın bizlere yemek vermesi ve eşleri ile de bizleri onurlandırması bizi son derece mutlu etti.

İçimden Allah bize de nasip ederse bende aynı yolu izleyeceğime ahdettim ve gerçekten Allah bana nasip etti. Donanma Komutanı oldum. Ama ne yazık ki onun gibi olamadım.

SON BULUŞMA

Emekliyiz, benden kıdemli bir abimiz ile birlikte kendilerini öğle yemeğine bekliyoruz. Biraz sonra arabasıyla geldi, karşıladık hayret ettik. Çünkü arabada sadece kendisi ve şoförü vardı.

—Komutanım, ne yapıyorsunuz, hiç korumasız tek başınıza seyahat etmeniz olur mu? Dedik.

—Ben ne yapmışım? Ömrümü bu devlete hizmet ile geçirdim. Burası benim vatanım, elimi kolumu sallayarak dolaşamazsam böyle bir yaşamı ne yapayım.ben dedi ve aynı şekilde arabasına bindi gitti.

Böylece bu son buluşmamız oldu.

Komutanım, büyüğüm, ağabeyim seni çok özlüyoruz.

Ruhun şad olsun, nur içinde yat

Orhan KARABULUT
Oramiral ( E )


Copyright | 2010 | www.kemalkayacan.com